'Goeiemorgen volgers. En welkom nieuwe tweeps, alweer 106 erbij!' Op hoeveel TWEEPS (!) zit ik eigenlijk? Hoe boeiend zijn mijn TWEETS voor meer dan een handjevol? Op werkgebied beleef ik lust en liefde op een Veluwse camping onder het systeemplafonnetje van mijn kantoor, een onthullend [-] boek over #Campinggeluk. Mijn privé-leven is vooral interessant voor mezelf, over lopen ouwehoer ik al genoeg in hardloopgroep03. Liever lees ik twiets:

(Uit: mijn tijdlijn)

'k Heb geen last van al die mails. Wat is er mis met mij? Alweer niks gewonnen, ik win ook nooit iets. Goed bezig! #dtv: Moet ik niet weer eens wat anders schrijven dan #Campinggeluk?Ook lekker bezig! #dtv: Wanneer ga ik weer ns op #acquisitietoer? #dtv: Hoe doet ie dat? Kenden mijn schrijfweken maar zo’n patroon #himmelhochjauchzend

Gelukkig zijn er ruimschoots berichtjes die mij doen opkikkeren, zoals 'Download net als ik gratis 40 pagina’s van mijn nieuwe jeugdboek' (noteren: meer aan #zelfpromotie doen) of 'En zo zie ik eruit na 9km in de stromende regen fietsen' (wil ik toch weten. Ik heb ook nog wel wat #boeiends liggen...)

Van egotweet tot mantratwieter

Teruggetrokken als je een boek schrijft, op de planken als je het twitterpodium betreedt. T is ff switchen. Ik blijf twieten. Omdat ik volgens de goeroes zichtbaar moet blijven, omdat ik retenieuwsgierig ben en vooral: omdat er af en toe een twiet voorbij komt die je in verwarring brengt. Duik nu weer terug in het innerlijke waar ik tegen mezelf mantratwiet:

#Ik geloof in mij, ik geloof in mij#

TWEXIT!