Dat gevoel van verlatenheid, van kaalslag, van verbazingwekkende leegte. Heb ik verdorie eerder Droomdebuut gemaakt waarin achttien bestsellerauteurs vertellen over het schrijven van een boek, overdondert het je toch.

‘Mijn verhaalpersonages werden tijdens het schrijven net vrienden’, vertelt thrillerauteur Carla de Jong in Droomdebuut.  Met moeite nam ze afscheid van hen toen het verhaal geschreven was.  Voor niet-schrijvers klinkt het misschien hysterisch,  voor die duizenden eenzame tikkers is het heel simpel: de verhaalfiguren vullen en verrijken je magere sociaal leventje. Zij zijn je nieuwe, intens om aandacht vragende vrienden.

Van slappe lach tot tranen uit mijn kop: puur campinggeluk

Begin dit jaar kneedde ik twee dames voor mijn roman over het Hollandse campingleven: Campinggeluk. Van alles maakte ik met hen mee. Ik kreeg een alarmerende paniekaanval, heb tot piesen toe de slappe lach gehad, raakte zwanger, heb de tranen uit mijn kop gehuild, ben halsoverkop verliefd geworden, heb mijn ex verrukkelijk de huid vol gescholden, overwon eindelijk mijn bindingsangst en stortte me in de armen van een zeer charmante man die elke vrouw wilde hebben maar ik kreeg hem. En dat alles onderwijl opgesloten onder een grijs TDC systeemplafonnetje aan de Randweg van Haarlem.

En nu? Nu lezen vijf dames mijn Campinggeluk, om te ontdekken of ze net zo (ietsje minder mag ook…) kunnen huilen, lachen en meeleven met mijn beste vriendinnen Linda en Marlies. If so, dan heb ik niet alleen mijn werk goed gedaan, maar zorg ik bovendien dat een aantal coaches minder te doen heeft. Lezen bevordert het ontwikkelen van je persoonlijkheid. Is bewezen. Wie schrijft, wordt emotioneel een tikkie mishandeld. Dag Linda en Marlies, wat hebben we een plezier gehad samen. Misschien tot binnenkort op de camping!

Campinggeluk, met een beetje mazzel 2012 in de boekhandel.

(foto Gregor Servais, uit 'Tijdelijke buurvrouwen' in Telegraafbijlage Vrouw, met campingbuur Pauline)

'Goeiemorgen volgers. En welkom nieuwe tweeps, alweer 106 erbij!' Op hoeveel TWEEPS (!) zit ik eigenlijk? Hoe boeiend zijn mijn TWEETS voor meer dan een handjevol? Op werkgebied beleef ik lust en liefde op een Veluwse camping onder het systeemplafonnetje van mijn kantoor, een onthullend [-] boek over #Campinggeluk. Mijn privé-leven is vooral interessant voor mezelf, over lopen ouwehoer ik al genoeg in hardloopgroep03. Liever lees ik twiets:

(Uit: mijn tijdlijn)

'k Heb geen last van al die mails. Wat is er mis met mij? Alweer niks gewonnen, ik win ook nooit iets. Goed bezig! #dtv: Moet ik niet weer eens wat anders schrijven dan #Campinggeluk?Ook lekker bezig! #dtv: Wanneer ga ik weer ns op #acquisitietoer? #dtv: Hoe doet ie dat? Kenden mijn schrijfweken maar zo’n patroon #himmelhochjauchzend

Gelukkig zijn er ruimschoots berichtjes die mij doen opkikkeren, zoals 'Download net als ik gratis 40 pagina’s van mijn nieuwe jeugdboek' (noteren: meer aan #zelfpromotie doen) of 'En zo zie ik eruit na 9km in de stromende regen fietsen' (wil ik toch weten. Ik heb ook nog wel wat #boeiends liggen...)

Van egotweet tot mantratwieter

Teruggetrokken als je een boek schrijft, op de planken als je het twitterpodium betreedt. T is ff switchen. Ik blijf twieten. Omdat ik volgens de goeroes zichtbaar moet blijven, omdat ik retenieuwsgierig ben en vooral: omdat er af en toe een twiet voorbij komt die je in verwarring brengt. Duik nu weer terug in het innerlijke waar ik tegen mezelf mantratwiet:

#Ik geloof in mij, ik geloof in mij#

TWEXIT!

Een boek kan heel wat betekenen voor je sexy image (interview met mij AD eind maart 2011). Sla ook de interviews met de redacteur en schrijfcoach niet over!

In 2010: schreef ik in zes maanden het inspirerende boek Droomdebuut, huurde ik een heuse pubercoach in (het werkt!), schreef ik over sex na je 40e, maakte ik voor verschillende opdrachtgevers een aantal campagnes voor ZZP-ers (zie beeld links en rechts), stelde ik 5 nieuwsbrieven voor idchecker samen, reisde ik met mijn gezin voor het eerst met een camper 4 weken door Frankrijk, redigeerde ik het boek Merkmotor van mijn partner, liep zonder al te veel training de DamtotDam en de Zevenheuvelenloop (resp. in een relaxed 1.32 en 1.28), stelde multimediale spreekbeurtpakketten voor Plan Nederland samen, deed een aantal haastklussen voor reclamebureaus, heb heel veel gelachen met Melanie en Wout-Jan tijdens het maken van Droomdebuut, ben gaan twitteren en heb zelfs al een twietvriendin gemaakt, begon ik aan de eerste twee hoofdstukken van een eventueel nieuw boek, maakte een paar kansloze proefopdrachten (voornemen 2011: niet meer meedoen), volgde een schrijfworkshop en ontdekte opnieuw hoe leuk mijn werk is, las heel veel boeken (van zware literatuur tot erger dan chicklit), had 24 fout in het Nationaal Dictee, bezocht Londen met de family, had een bruiloft en twee begrafenissen, stond voor Droomdebuut onder andere in Het Parool, Haarlems Dagblad, Esta, Schrijven Magazine en Boekblad, heb inspirerende

mensen leren kennen van wie ik veel geleerd heb (waaronder de 18 schrijvers en uitgevers die ik interviewde voor Droomdebuut), speelde ik het kaartspel Kakkerlakken op een hardloopweekend in Soest wat ongelooflijk dom is dus goed voor de slappe lach, hoop ik dat 2011  iedereen en de mijnen - ondanks enkele dieptepunten - net zo veel creativiteit, geluk, inspiratie en plezier gaat leveren!